یادداشتهای میدانی
آنچه جزر بر جا میگذارد
هنگام جزر، سکوی صخرهای به صد اتاقک کوچک بدل میشود. شقایقهای دریایی جمع میشوند تا خیس بمانند، خرچنگها عقبعقب به سایه میروند، و صدفهای کلاهی به سنگ میچسبند و منتظر دریا میمانند.
اگر به اندازهٔ کافی بیحرکت بمانید، برکهها دوباره جان میگیرند: میگویی، گاوماهیای، و باز شدن آرام چیزی که خیال میکردید سنگ است.
بهترین ساعت، ساعت پیش از برگشتن آب است، وقتی نور پایین است و آب آنقدر زلال که بشود کف را خواند.